féin-aonrú...

féin-aonrú...
an aigne
faoi bhláth


samo izolacija
cvatući
um

Helena Peričić a dhein an leagan Cróitise

Súil Siar

Rong Rong (r1964)

Táim sean anois, mearbhall orm, miotais
is aguisíní go leor curtha agam le mo chuimhní.

Nithe is daoine ar mheascas leo nó ar sciorras tríothu,
cairdeas leamh nó gáifeach,
an t-uaigneas nó an tsáinn atá ar eolas agam féin amháin,

ní haon mhaith dul siar orthu ach níl leigheas air.
I gcás mo leithéidese, dul amú orm, is cumha,
cuimhní amháin a dhaingníonn an caisleán leochaileach istigh.

I láthair na huaire, abair, braithim uaim seanchara liom,
braithim uaim é ar nós uisce is talamh na ríochta seo agamsa –
creimeadh mall – mé ag breathnú uaim ar an rith chun srutha.

Rong Rong

[Meifu Wang & Michael Soper a chuir Béarla air].

Rian ar bith níl fágtha anois

Shíleas nach raibh leannán fágtha domsa
sa saol mór
Ansin is ea a thréigeas mé féin.
Níl stróinséir fágtha anois ar domhan
Chínn an dealg i ngach aon ní
ní fhaca riamh an rós
Den chruinne deineadh gairdín rósanna
dealg ar bith níl fágtha
De ló is d’oíche bhíodh mo chroí ag éamh
N’fheadar conas a tharla sé
Níl uch ná ach in aon chor uaim níos mó.
D’imigh an déachas, thainig an Aontacht,
bhuaileas ar an gcúlráid leis an gCara
D’imigh an slua, d’fhan an tAon,
níor fhan ach an tAon.
Reiligiún, cráifeacht, nósanna, dea-cháil,
bhínn an-tógtha ar fad leo.
A Niyazi – cad d’imigh ort?
Rian den reiligiún níl fágtha!

Niyazi Misri

An Rud Nach Raibh Riamh Ann

An rud nach raibh riamh ann
ní fhágann ina dhiaidh id’ ghlac
ach puth
Is an rud atá ann
níl faic ann ach smál,
teip
Sa chás sin, ní thig linn
ach an rud nach raibh riamh ann
a shamhlú
Agus an rud atá ann, mar dhea,
cuimhnigh
nach ann dó

Najmoddin Kubra

Ag triall ar Mheiriceá

<

"Leaving for America", Laura Jean Zito, ©
if trees could weep... another soul leaves for America	dá mbeadh deora ag na crainn... baistíoch eile ag triall ar Mheiriceá

Merab Abramishvili

Merab Abramishvili

deireadh le deora thóg an Tiarna iad chun blátha Pharthais a uisciú         osclaíonn an rós         canann aingil a Ainm Naofa

no more tears to be shed my Lord has taken them to water the flowers of Paradise         roses burst into bloom         angels chant His holy name

Tobar/ Well

<

"Mallow", Laura Jean Zito, ©
tobar dubh na cuimhne... gan tóin	the black well of memory... bottomless