i dtosta chanann sé . . .amhrán glinn an anamain silenceit sings . . .silvery song of the soul
2022-12-07
Tost/ Silence
2022-12-06
2022-12-05
Kalli
Lean Kalli mé ar feadh ocht míle
go dtí an margadh, ionad trádála na mbó:
ainmhithe á ndíol mar dhaoir.
Beithígh gabhair bulláin camaill . . .
Dubh álainn agus sé bliana d’aois a bhí Kalli
an aois ab fhearr le bheith i do bhuabhall uisce.
Seasc a bhí sí. Chuir sí in aghaidh na dtarbh faoi mar
go raibh beartaithe aici nach mbeadh sí torrach arís.
Thar ár n-acmhainn, bheartaigh m’athair
ar í a dhíol. Thuig Kalli an scéal, measaim
ghéill dom agus mé á treorú
le slabhra cruach, ceann an tslabhra im’ ghlac
An ceann eile timpeall a muiníl.
Cúig bliana déag a bhíos. Ní raibh sí neirbhíseach
a thuilleadh tar éis dúinn dul isteach sa mhargadh
agus a n-áit féin ag díoltóirí ann
Ar nós na bhfógraí pósta
ar leathanach mór seachtanáin.
Shuigh Kalli agus gan aon mhothú le léamh uirthi
mar aiséiteach a bhí gar do nirbheána.
Shuíos sheasas shiúlas timpeall mar lao
ar deineadh faillí air. Níor cheannaigh éinne Kalli.
Lean sí mé an bóthar ocht míle abhaile
is ní raibh ceist ar bith ina súile.
Ní raibh a fhios agam an brón nó áthas
a bhí ar m’athair Kalli a fheiscint arís. D’fhéach
sé uirthi, sin an méid, mar dhuine den teaghlach
a chaill an traein.
Ajmer Rode
Kalli
Kalli followed me 8 miles
to the market where cattle were traded
or sold like slaves.
Cows goats bullocks camels . . .
Kalli was black beautiful and six
the prime age for a water buffalo.
She was dry. Repelled bulls as if she had
decided not to get pregnant again.
Hard to afford, my father decided
to sell her. Kalli seemed to understand.
She obeyed as I led her
by the steel chain, one end in my hand
the other around her neck.
I was fifteen. Her nervousness was over
soon after we entered the market
where sellers occupied
their given spaces like matrimonials
on a large weekly page.
Kalli sat with no emotion on her face
like an ascetic close to nirvana.
I sat stood walked around like a
neglected calf. No body bought Kalli.
She followed me 8 miles back home
with no questions in her eyes.
I wasn’t sure if my father was sad
or glad to see Kalli back. He just
looked at her like a family member
who had missed the train.
Ajmer Rode
2022-12-04
2022-12-03
Ní Imíonn an tAm
Ní raibh Baje in ann dul síos go dtí na goirt
Anuraidh, bhí bata aige agus leis sin shroiseadh sé an clós
An uair seo níor bhain sé amach ach an póirse
Tar éis trí lá sa leaba, d'imigh Baje uainn.
D'imigh Boju
Ansin thosnaigh bean an tí ag imeacht
D'imigh sí ar dtús ón gclós go dtí an póirse
ag an bpóirse ba bhabhdán í a chosain an grán
a bhí á thriomú sa chlós
D'imigh an solas as a súile,
as a cosa, d'imigh neart na ngéag
agus nuair a bhí a cuid mianta ag imeacht
d'imigh sí féin ansin.
Lá amháin, thosnaigh cailín óg fiáin do mo mhealladh
ach bhíos-sa im' loch séimh, im' linn lena taobh
Bhí an óige ag imeacht uaim
san fhómhar buí, sna goirt
an rís ina chocaí
bhí an grán imithe agus aoileach ab ea é anois
Tá an domhan féin ag imeacht gach aon lá
Tá an t-atmaisféar ag imeacht isteach sa pholl ózóin
Le himeacht na síolóige, is an phlanda
imeacht na mbláthanna is na nduilleog marbh
imeacht na duilleoige is an phéacáin
imeacht na bachlóige is an bhlátha
leis na himeachtaí sin uile
d'imigh an loiteog bheannaithe de dhroim an domhain
Ach níor imigh an t-am
Níl an t-am ann
D'imeodh an t-am dá mbeadh sé ann.
Rajendra Bhandari
Time does not Pass
Baje has become incapable of going down to the fields
Last year, using a stick, he could reach the yard
This time he only made it to the porch
After a three-day confinement, Baje passed away.
Boju passed away
Then mother began to pass away
At first she passed from the yard to the porch
At the porch she became a scarecrow to the grain
drying in the yard
The light passed from her eyes,
from her legs, the strength to stand
even as her desires were passing,
she passed away herself.
One day, a wild young thing flirted with me
But like a calm lake, I pooled by her side
Youth was passing from me
In the yellow autumn, in the fields
the paddy was passing into haystacks
the grain had passed and become manure
The world itself is passing every day
The atmosphere is passing into the ozone hole
With the passing of seedling, and of plant
the passing of flower and dead leaves
the passing of leaf and shoot
the passing of bud and flower
with these passages
the venerable lotus passed from the face of the earth
But time has not passed
Time is just not there
Time would pass, if at all it existed.
Rajendra Bhandari
2022-12-02
Pé créacht a fhágann fear ar bhean . . .
Vatsyayanaas an Kámá Sútrá
Pé créacht a fhágann fear ar bhean . . .
Pé créacht a fhágann fear ar bhean . . .
An fhreagairt do ‘spota’ is ea ‘bláthfhleasc’,
Agus do ‘bhláthfhleasc’ an ‘néal scaipthe’.
Ag ligean uirthi fearg a bheith uirthi,
Is mar seo a chuireann bean tús le hachrann
Beireann sí greim gruaige air
A aghaidh á brú síos aici agus ólann as a bhéal;
Léimeann sí air agus sánn a cuid fiacla ann
Thall is abhus, as a meabhair le dúil.
Scíth á glacadh aici ar ucht a leannáin,
Ardaíonn sí a cheann agus sánn a cuid fiacla ina mhuineál
Le ‘bláthfhleasc na séad’
Nó plaic ar bith eile atá ar eolas aici.
Ar fheiceáil an fhir di, fiú i lár an lae,
I lár comhluadair, agus an marc sin
A d’fhág sise air, gáireann sí
Gan fhios do chách.
Ansin, agus grainc uirthi mar dhea,
Ag ligean uirthi bheith ag tabhairt amach dó
Ar nós mar a bheadh éad uirthi, nochtann sí
Na marcanna ar a colainn féin.
Nuair a chaitheann beirt mar sin lena chéile
Go modhúil agus tuiscint acu do mhothúcháin a chéile
Ní éagfaidh a ngrá
Fiú in imeacht céad bliain.
Vatsyayana from Kamasutra : ‘Whatever wound a man inflicts on a woman’ p. 76
Whatever wound a man inflicts on a woman...
the response to a 'dot' is a 'garland',
and to a 'garland', a 'scattered cloud'.
Pretending to be angry,
this is how a woman picks a quarrel
She grabs him by the hair
and bends down his face and drinks from his mouth;
she pounces on him and bites him
here and there, crazed with passion.
Resting on the chest of the man she loves,
she raises his head and bites him on the neck
with the 'garland of jewels'
or any other bite
she knows.
When she sees the man, even in the daytime,
in the midst of a group of people, displaying the mark
that she herself made on him, she laughs
unnoticed by others.
Then, pretending to wrinkle her face,
and pretending to rebuke the man,
as if in jealousy, she displays
the marks made on her own body.
When two people behave in this way
with modesty and concern for one another's feelings,
their love will never wane,
not even in a hundred years.
tr. Wendy Doniger and Sudhir Kakar (from Sanskrit)
2022-12-01
Díchumtha
Tá pictiúr agam a thógas i Mumbai
de bhacach ina chodladh ar an gcosán:
liath, bríste gairid air, léine bhréan,
a scáil caite i leataobh mar bhlaincéad.
Scoilteanna sa chloch iad a ghéaga ba dhóigh leat,
aistear na seangán, tuirlingt na gcuileog,
cortha ag dianteagasc na gréine,
is féith i gcloch ina luí é, ón gclochaois.
Laistiar de tá slua ag baint taitnimh
éigin as draíodóir sráide agus iad beag beann
ar an radharc an-chomónta seo
de sheanfhear ina luí ar chosán.
Shíleas gur dea-phíosa cumadóireachta é,
thugas ‘Fear na Sráide’ air go pras
agus thugas suntas d’fhear na sráide san Ind
is cónaí air ar an tsráid.
I riocht duine a bheadh ag caoineadh
ina philiúr é a cheann atá ag tabhairt casaoide
anois dom toisc ealaín a bheith á cumadh agam
faoina ocras is faoina uaigneas.
Zulfikar Ghose
Abonnieren
Posts (Atom)

