2018-08-16

TÁ AN SAOL IMITHE LEIS

Tá an saol imithe leis
Tá na gaotha imithe leo
Tá tusa is mise imithe linn
Sé bláth na hóige é an dóchas
Deirfiúr an tosta í an chuimhne
Arraing na fírinne – deora
Is páistí mar chór na réaltaí
Peitil ina n-ainm cois leapa
Is an bhrionglóid mar mhonabhar ón rós inné

Tá an saol imithe leis
Tá na gaotha imithe leo
Tá tusa is mise imithe linn
An eagla mar mhasc ar an réasún
Is bréag í an tsaoirse gan onóir
Síocháin mar lasair againn ’nár lámh’
An duine mar dhuilleog na sailí
An grá mar chogar na gaoithe
Is na gairdíní ’roinntear, nílid leo féin

Tá an saol imithe leis
Tá na gaotha imithe leo
Tá tusa is mise imithe linn
Tá an saol imithe leis
Tá na gaotha imithe leo
Tá tusa is mise imithe linn

2018-08-15

ATHRÚ ANN


Athrú ann, athrú ann
Nithe daingne – ní daingean atáid
Seo an t-am, seo an t-am
A tugadh dúinn le bheith beo

Cnuasaigh is tiocfaidh lá
Fan i dtiúin leis an bplean ’tá ag grá

Fírinne ann, fírinne ann
An rud nach bhfuil fíor bhuel ní hann dó
Casadh thart is timpeall
Rinc le haghaidh lá nach mbeidh eagla ann

Cnuasaigh is tiocfaidh lá
Fan i dtiúin leis an bplean ’tá ag grá

Athrú ann, athrú ann
Nithe daingne – ní daingean atáid
Casadh thart is timpeall
Rinc le haghaidh lá nach mbeidh eagla ann

Níl eagla ann
Níl eagla ann.

2018-08-14

CAOINEADH AN DAOIR


Ó ba thall sa tSeineagáil, is gan saoirse agam le fáil
Mé ruaigthe go Virginia,-ginia, Ó.
An Afraic Thiar mo bhrón, críoch nach bhfeicfidh mé níos mó
Uch monuar! Tá mé creachta, creachta Ó.

Is ar a cósta mín, sioc ná sneachta bán ní bhíonn,
Gach abhainn ag rith de shíor, blátha gleoite ann ar m’fhíor!
Uch monuar! Tá mé creachta, creachta Ó.

Gach ualach orm, gach tasc, is is eagal dom an lasc
I gcríochaibh seo Virginia,-ginia, Ó
Gan aon chara agam sa chúirt, is níl faic im’ shaol ach buairt
Uch monuar! Tá mé creachta, creachta Ó.

THE SLAVE’S LAMENT

It was in sweet Senegal that my foes did me enthral,
For the lands of Virginia,-ginia, O.
Torn from that lovely shore, I must never see it more;
And alas! I am weary, weary O.

All on that charming coast is no bitter snow and frost,
Like the lands of Virginia,-ginia, O:
Their streams for ever flow, and their flowers for ever blow,
And alas! I am weary, weary O.

The burden I must bear, while the cruel scourge I fear,
In the lands of Virginia,-ginia, O;
And I think on friends most dear, with the bitter, bitter tear,
And alas! I am weary, weary O.

Robert Burns

2018-08-13

FAN AMACH ÓN UISCE


Fan amach ón uisce
Brónach é mar scéal
Cad a tharla don uisce
Tá an t-uisce bréan

Aigéan, abhainn, loch, sruthán
Ag daoine loite ‘tá
An nimh ag imeacht léi le sruth
Is tá an domhan á bhá
Fan amach ón uisce
Fan amach ón uisce

Slaod fiacla is gallúnach, aigéin ag cur thar maoil
Cad tá le déanamh chun nach méadófaí ar an mbaol
Ionamsa a thús
Ionatsa a thús

Fan amach ón uisce
Ná déan aon dochar dó
Bí cineálta le huisce
Is ná truailligh é níos mó

2018-08-12

Raffael de Gruttola








gaoth
  báisteach 
 agus amárach 
 gaoth   
báisteach

2018-08-11

The Little White Rose / An Róisín Bán

The Little White Rose

 (To John Gawsworth)

The rose of all the world is not for me.
I want for my part
Only the little white rose of Scotland
That smells sharp and sweet —
            and breaks the heart.

Hugh MacDiarmid 

An Róisín Bán

Rós na cruinne go léir ní domsa é
Níl uaimse i ndáiríre
Ach róisín bán na hAlban
Is géar agus is cumhra é –
            is briseann sé an croí.
 
  

Ròsan

Chan eil mi 'g iarraidh ròsan an t-saoghail-mhòir.
Chan eil mi 'g iarraidh air mo chuid fhèin dheth
Ach Ròsan Bàn na h-Alba le fàileadh cùbhraidh 's geur
A sgàineas cridhe na dhà leth.

Rody Gorman a chuir Gaeilge na hAlban air.


Die kleine, weiße Rose

Die Allerweltsrose ist nichts für mich
Ich für meinen Teil will
Nur die kleine, weiße Rose aus Schottland,
Die stark und süß riecht –
                    und das Herz bricht.


 Jürgen Schneider a chuir Gearmáinis air

2018-08-09

Maidin/ Morgen

File: John Henry Mackay
Cumadóir: Richard Strauss

MAIDIN

Is beidh an ghrian ag taitneamh ’rís amárach
Is ar an mbealach, ar a mbeidh mo shiúlsa
Beimid lánaontaithe má bhíonn an t-ádh linn
Is timpeall orainn beidh an domhan ag análú . . .
Is chun na trá is chun na dtonnta gorma
Beimid ag triall, faoi thost linn síos faoi shuaimhneas
Gan siolla uainn ag stánadh ar a chéile
Is beidh brat sona subhach séimh orainn anuas

MORGEN

Und morgen wird die Sonne wieder scheinen
und auf dem Wege, den ich gehen werde,
wird uns, die Glücklichen sie wieder einen
inmitten dieser sonnenatmenden Erde...
und zu dem Strand, dem weiten, wogenblauen,
werden wir still und langsam niedersteigen,
stumm werden wir uns in die Augen schauen,
und auf uns sinkt des Glückes stummes Schweigen...