![]() |
| Leagan Ard taifid |
Posts mit dem Label Nadja Küchenmeister werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label Nadja Küchenmeister werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
2015-11-09
2015-08-21
krähen am abend / préacháin um thráthnóna
krähen am abend
krähen am abend. der apfelgeruch hing süß und schwerüber dem tisch. oder war ich nur müde und wollte verreisen
und rückte nicht alles näher heran? der kleine schirm
an der garderobe, die hausschuhe auf der fensterbank
und wie das holz im ofen mählich krachte. die krähen aber
hielten nicht ruhe und riefen einander durchs dunkel an.
heillose träume, die langsam verblassten: der apfelgeruch
erstickte die nacht; und meine hände bedankten sich
leise bei allem, was einmal tröstung versprach.
préacháin um thráthnóna
préacháin um thráthnóna. ar fud an bhoird cumhracht mhilis úllar an aer. nó an é go raibh tuirse orm, fonn éalaithe
agus nach raibh gach aon ní do mo theanntú? an scáth fearthainne beag
ar an raca cótaí. na slipéir ar leac na fuinneoige
agus na lomáin ag pléascadh sa sorn. ach bhí na préacháin
ag glaoch ar a chéile gan traochadh sa dorchadas.
taibhrimh uafásacha, de réir a chéile á ngealadh: an oíche
tachta ag cumhracht na n-úll; agus ghabh mo lámha
buíochas ciúin as an uile ní a gheall sólás tráth.
Nadja Küchenmeister
2015-08-20
le linn duit a bheith i do chodladh / während du schliefst
während du schliefst
als ich an diesem blauen morgen die weiße wäsche endlich
aufgehängt hatte und noch am offenen fenster stand, über
mir die sichel des mondes, unter mir die gedanken der nacht
die mich nicht hatten schlafen lassen und die jetzt friedlich
in den schalensitzen einer beleuchteten straßenbahn saßen
und schwiegen und langsam entschwanden wie tote, die ich
in träumen traf und wieder gehen lassen musste, und ich
die amsel schluchzen hörte, die zart in ihrem lied erwachte
wusste ich, du würdest schlafen. alle sterne waren mir nah.
Nadja Küchenmeister
le linn duit a bheith i do chodladh
tar éis dom an níochán a chrochadh sa deireadh i ngoirme
na maidine agus seasamh tamall ag an bhfuinneog oscailte, corrán
na gealaí os mo chionn in airde, thíos fúm smaointe na hoíche
nár lig dom dul a chodladh agus iad ina suí go séimh
sna suíocháin bhairille, na soilse ar lasadh sa tram
titeann ciúnas orthu agus imíonn leo go mall ar nós na marbh
a mbuailinn leo im’ bhrionglóidí is liginn dóibh bualadh ar aghaidh
is nuair a chuala an lon caointeach is an scol ag dúiseacht ann go téiglí
thuigeas gur id’ chodladh a bhís. na réaltaí go léir i ngaobhar dom.
2015-08-08
aber die tage sind elend: einsam/ach is dearóil iad na laethanta: liom féin
aber die tage sind elend: einsam
aber die tage sind elend: einsam
in einer fremden stadt. wenige
hinterlassenschaften. tampons
auf der fensterbank. das bettzeug
ist zurückgeschlagen. die heizung
aufgedreht. der anorak hängt dort
am schmiedeeisernen haken. regen
rinnt die scheibe herab, zeichnet zarte
schattenbäche auf die hellen laken ...
ach is dearóil iad na laethanta: liom féin
ach is dearóil iad na laethanta: liom féin
i gcathair iasachta. is beag a fágadh
anseo domsa. roinnt súitíní
ar leac na fuinneoige. clúdaigh leapa
iompaithe ar ais. an teas ardaithe.
an t-anorac crochta thall
ar chrúca d’iarann saoirsithe. sileann braonta
báistí síos an pána, srutháiníní scáile á dtarraingt
acu ar na braillíní geala ...
Nadja Küchenmeister
2015-08-03
unter dem wacholder/faoin aiteal
![]() |
| Juan Antonio Frias y Escalante |
unter dem wacholder I
unter dem wacholder liege ich und träume dir zu.
ich erinnere mich. wir berühren uns nicht. keine
scham. kein nervenflattern reicht an mich heran.
keine gewaltigen stürme, die sonst immer nahen
nahen. trockne ich die netzhaut ab, mein ganzes
leben lang? vielleicht singe ich auch oder falte
die hände über dem bauch und warte. etwas betet
in mir. wer in die wüste geht zum sterben, der kann
sterben oder unter dem wacholder noch den rest vom
leben erben: in der bibel käme jetzt ein engel zu elia
aber hier? rette, was es noch zu retten gibt. ich träume
von sternen, träume von dir, wie von einer wasserquelle.
faoin aiteal I
luímse faoin aiteal agus mo bhrionglóidí chugatsa.
téim siar ar bhóithrín na smaointe. ní bhraithimid a chéile.
náire ar bith. níl na néaróga ag cur isteach orm.
níl spéirlingí ann a thagann níos cóngaraí is níos cóngaraí
de ghnáth. an mbeidh orm an reitine a chuimilt ar feadh
mo shaoil go léir? b’fhéidir go dtosnóinn ag cantaireacht nó
na lámha a fhilleadh ar mo bholg, ag feitheamh. rud éigin ionam
ag guí. an té a thugann an fiántas air fein chun bás a fháil, d’fhéadfadh
sé bás a fháil nó, faoin aiteal, an chuid eile den saol a fháil
mar oidhreacht: sa bhíobla thiocfadh aingeal anois chuig éilias
ach anseo? sábháil an méid is féidir a shábháil.
mé ag taibhreamh faoi réaltaí. mé ag taibhreamh fútsa, mar scairdeán uisce.
unter dem wacholder II
da versickerst du vor mir, wie auch ein stern versickert
in der dunkelheit. ist das nicht kurios. ich träume
schwarzen raum, in dem sich körper umeinander drehen
und in der schwebe halten, so wie wir. und irgendwann
das lässt sich leider nicht vermeiden, elendig zugrunde
gehen. nur dass sie gar kein elend spüren, wie ich in mir.
man hat ein teleskop, mehr hat man nicht. oder aber man
hat keines, so wie ich. dann hat man nur, was sich im geist
zu keinem ganzen formen will, mit ausnahme der furcht
vor dir. der ganzen großen furchtsamkeit. körper drehen
sich im all, solange sie sich drehen können, tanzen sie
wie du mit mir. ach, könnten die körper doch telefonieren.
faoin aiteal II
sileann tú uaim os mo chomhair, mar a shileann réalta
i gcéin sa dorchadas. aisteach nach ea. bhíos ag taibhreamh
faoi spás dubh éigin, agus colainneacha ag timpeallú a chéile
agus á gcoimeád ar mheá chothrom, ár ndála féin. is sa deireadh
ní féidir é a sheachaint, an bás dearóil, ach nach mbraithfidh
siadsan an dearóile a bhraithimse ionam fein.
tugtar teileascóp dúinn, sin uile. nó ní thugtar mar a tharla
i mo chás-sa. níl agat ansin ach an méid atá san aigne
is nach mbeidh iomlán go deo, seachas an eagla a bhraitear
romhatsa. roimh an móreagla go léir. colainneacha á dtimpeallú féin
sa chruinne, fad is atá ar a gcumas timpeallú, damhsaíonn siad
mar a dhamhsaíonn tusa liomsa. á, dá mbeadh cumarsáid idir colainneacha.
unter dem wacholder III
ab und an ein sonnensturm, keiner redet mehr
davon, sobald es wieder ruhiger wird. bleibe also
innerlich. man geht. man ist gegangen. man hat
sich ausgewrungen. man war ein schwamm. tage.
nächte. wochenlang. verrückt. ich schlief und trauerte
im traum um dich. ich rief und schauerte im raum
um nichts. es falten sich ganze berge in mir
die ich nicht zu bezwingen wage. ich bin versehrt.
ich bin ein bergmassiv. und durch die berge führen
gänge und durch die gänge rinnt etwas, seit anbeginn.
wie gut ich mich erinnern kann. es ist noch alles in mir
drin. ich erinnere mich. wir berühren uns nicht, nie mehr.
faoin aiteall III
stoirm ghréine uair um á seach, nuair a shíothlaíonn sí
ní labhartar fúithi níos mó. lean ort ag breathnú
isteach. imímid. táimid imithe. táimid fásctha.
ba spúinse sinn. ar feadh roinnt laethanta. oícheanta.
seachtain i ndiaidh seachtaine. as ár meabhair. chodlaíos
agus im’ thaibhreamhsa chaoineas thú. ghlaos amach,
mé ar crith im sheomra gan chúis. sléibhte ionam á bhfilleadh
is nach bhfuilim in ann a chloí. táim martraithe. masaíf mé
agus trí na sléibhte sin tá
pasáistí is trí na pasáistí sin tá rud éigin
ag sileadh ón tús. is maith is cuimhin liom. tá sé ionam
i gcónaí. is cuimhin liom. níl teagmháil eadrainn, ní bheidh go deo.
Nadja Küchenmeister
2015-08-01
unverhofftes wiedersehen/ athchaidreamh gan choinne
unverhofftes wiedersehen
diese laterne kenne ich gut. diese laterne
stand vor meinem haus. sie sammelte
die kinder ein, die schlitten. hunde blieben
bei ihr stehen und urinierten. die mütter
fasste sie nicht an. die väter fasste sie nicht an.
in ihrem lichthof sah man bunte stoffe
blitzen. im sommer ruhte sie sich lange aus.
im winter herrschte sie mit strenger hand.
ich kenne ihren schirm und ihren fuß.
sie wachte über meinen schlaf, ich wachte
über ihren. diese laterne kenne ich gut.
diese laterne stand vor meinem haus.
athchaidreamh gan choinne
aithnímse an cuaille lampa sin go maith. sheas an cuaille
lampa sin os comhair an tí seo againne. thug na
páistí isteach, na carranna sleamhnáin. sheasadh gadhair
taobh leis chun fual a dhéanamh. níor bhailigh sé
na máithreacha chuige. níor bhailigh na haithreacha.
faoina luan chonacthas bladhm na bhfabraicí
dathannacha. bhíodh sos fada aige sa samhradh.
tíoránach ab ea é sa gheimhreadh.
tá a scáil ar eolas agam agus a chos.
thugadh sé aire dom is mé i mo chodladh, is
vice versa. Aithnímse an cuaille lampa sin go maith.
sheas an cuaille lampa sin os comhair an tí seo againne.
Nadja Küchenmeister
Abonnieren
Posts (Atom)



