Kabir

 VII

Sâdho, Brahm alakh lakhâyâ

When He Himself reveals Himself, Brahma
brings into manifestation That which can never be
seen.
As the seed is in the plant, as the shade is in
the tree, as the void is in the sky, as infinite forms
are in the void—so from beyond the Infinite, the
Infinite comes; and from the
Infinite the finite
extends.
The creature is in Brahma, and Brahma is
in the creature: they
are ever distinct, yet ever
united. He Himself is the tree, the seed, and the
germ.
He Himself is the flower, the fruit, and the
shade.
He Himself is the sun, the light, and the
lighted.
He Himself is Brahma, creature, and
Maya.
He Himself is the manifold form, the infinite
space;
He is the breath, the word, and the
meaning.
He Himself is the limit and the limitless:
and beyond both the
limited and the limitless is
He, the Pure Being.
He is the Immanent Mind in
Brahma and in the creature. The Supreme Soul is
seen within the soul,
the Point is seen within the
Supreme Soul, and within the Point, the reflection
is seen again.
Kabîr is blest because he has this
supreme vision!



Nuair a nochtann Sé É féin,
Léiríonn Bráma a dhofheictheacht.
Faoi mar atá an síol sa phlanda,
An scáil sa chrann,
An folús sa spéir,
Foirmeacha gan áireamh san fholús –
Mar sin is ó lastall den Infinideach
A thagann an tInfinideach.
Tá an neach i mBráma,
Agus Bráma sa neach:
Táid idirdhealaithe óna chéile
Ach fós féin táid aontaithe lena chéile go deo.
Is É féin an crann,
An síol,
Is an ginidín.
É féin an bláth,
An toradh,
Agus an scáil.
É féin an ghrian,
An solas,
Agus an ní atá soilsithe.
É féin Bráma,
An neach,
Is an Seachmall.
Is É an tIlchruthach É,
An spás gan teorainn;
Is É an anáil É,
An briathar,
Agus an bhrí.
Is É an teorainn É
agus is gan teorainn atá Sé,
An Ard-Bheith Íon.
Is É an Aigne Imeanach i mBráma É
Agus sa neach.
Feictear an tArd-Anam
Laistigh den anam,
Feictear an Pointe
Laistigh den Ard-Anam,
Agus laistigh den Phointe,
Feictear an scáil arís.
Nach méanar do Kabîr
Ar tugadh an ardfhís sin dó!

 

Ealaín le Masood Hussain (An Chaismír)
Téacs le Kabir Das (1398-1518)
Leagan Béarla le Rabindranath Tagore (1861 -1941)

Tagore, a rugadh inniu, an 7 Bealtaine

Tagore i bhFaiche Stiabhna

Tá de dhualgas ar gach cine lampa a aigne féin a choinneáil ar lasadh mar chuid de shoilsiú an domhain. Is ionann lampa aon chine a bhriseadh agus a áit féin i bhféile an domhain a chosc.

Rabindranath Tagore, 

a rugadh inniu, an 7 Bealtaine, 1861

Feitheamh

Agus tú fá shuan,
ar thairseach do chuid brionglóidí,
mé ag feitheamh is ag stánadh go ciúin ar do ghnúis
nuair a nochtann réalt na maidine ar dtús ag d'fhuinneog.
Mar a chéile, cois cladaigh,
an t-aiséiteach tumtha sa mhachnamh,
is é ag stánadh Soir -
a bhigil fhada caite aige in eacstais gan néal,
is é ag súil le breacadh an lae
á fholcadh.

Ólfadsa lem' dhá shúil
an chéad mheangadh
a bhláthóidh ar do liopaí leathoscailte
mar bhachlóg -
a mhian.

Rabindranath Tagore

Awaiting

In your sleep,
At the threshold of your dreams,
I wait and gaze silently on your face
As the morning star first appears at your window.
In the same way, by the seashore,
The ascetic plunged in meditation
Gazes towards the East -
His hours of vigil pass away in sleepless ecstasy,
As he looks forward to his immersion
In the first light of morning.

With mine eyes,
I shall drink the first smile
That blooms on your half-opened lips
Like a flower-bud -
This is my wish.

 Later Poems of Tagore (Orient Paperbacks, New Delhi)

Áit a bhfuil an Aigne gan Uamhan

Áit a bhfuil an aigne gan uamhan agus an ceann á choinneáil in airde
Áit a bhfuil an t-eolas saor
Áit nach bhfuil an domhan briste ina bhloghanna
Ag fallaí cúnga an tí
Áit a dtagann briathra amach as broinn na fírinne
An dícheall is a ghéaga sínte de shíor i dtreo na foirfeachta
Áit nach bhfuil sruth glé an réasúin imithe amú
Isteach i ngaineamhlach leamh marbh na nósmhaireachta
An aigne á treorú agatsa ar aghaidh
Go dtí an smaoineamh is an gníomh gan teorainn
Go ndúisí mo thírse, a Athair, i bhflaitheas sin na saoirse

Rabindranath Tagore

Ná coinnigh chugat féin é

Ná coinnigh chugat féin é

le Rabindranath Tagore (1861-1941)

Ná coinnigh chugat féin é, rún do chroí
a mhaoin!
Abairse liomsa é, mise amháin, faoi rún.
A aoibh shéimh
abair liom i gcogar sámh,
mo chroíse a chloisfidh
is ní mo chluasa.

Tá an oíche seo dorcha
an tigh breá ciúin
nead na n-éan faoi bhrat an tsuain.
Labhair liom
idir dhá dheoir
idir dhá mheangadh gáire
trí náire mhilis is trí arraing –
nocht rún do chroí!

TAGORE: Lá i ndiaidh lae, a Thiarna an Domhain

 

Lá i ndiaidh lae, a Thiarna an Domhain,
an seasfaidh mé romhatsa aghaidh ar aghaidh?
Mo lámha fillte, a Rí na nDúl,
an seasfaidh mé romhatsa aghaidh ar aghaidh?

Faoid’ spéirse fhairsing i m’aonar is i dtost,
is le croí umhal
an seasfaidh mé romhatsa aghaidh ar aghaidh?

Sa domhan a chruthaís lán de bhroid
ag streachailt de shíor leis an gcruatan,
i measc sluaite go leor
an seasfaidh mé romhatsa aghaidh ar aghaidh?

Is nuair ‘bheidh mo shaotharsa curtha i gcrích
a Dhé,’Ardrí,
an seasfaidh mé romhatsa aghaidh ar aghaidh?

Chuala go luath sa lá faoi rún

Chuala go luath sa lá faoi rún

Go mbeimisne beirt i mbád, ár ndís amháin,

Is gan fhios ag éinne ar domhan

Go rabhamar ar oilithreacht

Gan tír ar bith againn mar chríoch

Ar aigéan sin gan bhruach

Tú ag éisteacht led’ mheangadh ciúin

D’imeodh mo chuid laoithe ina srúill

Saor mar thonn, gan briathra á gcur in iúl

Nár tháinig fós an t-am?

Bhfuil dán nó dhó le scríobh?

Féach, an iarnóin tagtha síos go dtí an trá,

An solas lag ag éag

Éin ag filleadh abhaile ar a nead

Cathain a bheidh na slabhraí di

Is an bád ar nós lasairín na gréine

Slogtha ag an oích’?

File: Rabindranath Tagore
Cumadóir: David Leisner

TAGORE: Megher pore megh

Néal carntha ar néal, éiríonn sé dorcha.
A ghrá geal, cén fáth a bhfuilim ag feitheamh
lasmuigh den doras i m’aonar?

Le linn bhroid an mheán lae
i measc an phlóid a bhím, ach an lá gruama seo
ag tnúth leat féin amháin atáim.

Más ceilte orm do ghnúis
más caite mé i leataobh
conas a chuirfidh mé isteach
uaireanta fada seo na báistí?

Mé ag stánadh de shíor ar dhuairceas na spéire
gabhann mo chroí ar fán is ag caí
leis an ngaoth ghuagach

On many an idle day have I grieved over lost time (as Gitanjali)

le Rabindranath Tagore
(1861 - 1941)

An file féin a chuir Béarla air

On many an idle day have I grieved over lost time. But it is never lost, my lord. Thou hast taken every moment of my life in thine own hands.
Hidden in the heart of things thou art nourishing seeds into sprouts, buds into blossoms, and ripening flowers into fruitfulness.
I was tired and sleeping on my idle bed and imagined all work had ceased. In the morning I woke up and found my garden full with wonders of flowers.


Is iomaí lá díomhaoin nuair a chaoineas an t-am a cailleadh. Ach ní chailltear riamh é, a Thiarna. Tá gach nóiméad dem shaolsa tógtha agatsa i do dhá lámh.
I bhfolach i gcroí nithe, tá síolta á gcothú agat ina bpéaca, bachlóga ina mblátha, agus aibíonn bláthanna ina dtorthaí.
Bhí tuirse orm is mé i mo luí ar leaba dhíomhaoin agus samhlaíodh dom go raibh an saothar go léir thart. Dhúisíos ar maidin agus fuaireas romham garraí lán de bhláthanna na n-iontas.

Ar an lá seo 7 Bealtaine

	Ar an lá seo 7 Bealtaine, 1861, rugadh Rabindranath Tagore.
Is féidir leabhar neamhghnách leis Éanlaith Strae a cheannach anseo nó a íoslódáil anseo.

Éanlaith Strae i Maigh Eo/ Stray Birds land in Mayo

Stray Birds / Éanlaith Strae

by Gabriel Rosenstock, Rabindranath Tagore