Ó neamhdhuine is fada an t-achar é
Póca mór í áit ar bith
Chun rudaí beaga deasa
A chur ann
Nár tharla riamh déanta na fírinne
D’éinne ach amháin
An dream sin a raibh an t-ádh leo
Nár saolaíodh iad
Ó droch-áit is ea uaigneach
Le bheith sáite ann i measc na bplód
Is gan éinne ann
Ach tú féin amháin ag marcaíocht anonn is anall
Ar
Each caoch bán
Ar bhóthar folamh
Is buaileann tú led chairde go léir
Is sibh i láthair a chéile
Is fada an t-achar é neamhdhuine
Níor theastaigh sé uaimse, is uaitse a bhí.
Tá sé agat anois is ní thaitníonn sé leat.
Níl aon éalú anois.
Muiceoil is pónairí, faicíní le ní,
Róbhocht le haghaidh scannáin, róthraochta le haghaidh babhta leathair.
Níl faic is féidir a dhéanamh.
Luathscríbhneoirí gnéasacha ar an traein faoi thalamh.
Tá ceann breá mór ag an mbuachaill grósaera.
Níl faic is féidir a dhéanamh ina thaobh.
Ní thagann an óige ach uair amháin,
Caithfear imeacht nuair a bheidh an t-am istigh.
Is mar sin a bhíonn. Níl éinne in ann é a athrú.
Leaideanna i ngluaisteáin mhóra ag feadaíl.
Ong na dtraenacha lastais istoíche.
Níl aon éalú uaidh.
Is mar sin atá an saol.
Gach éinne sa riocht céanna.
Ní athróidh sé go deo deo deo.
Nílimse ag magadh, a chairde, nílimse ag ligean orm
Ní chuirfinn an dubh ina gheal oraibh, nílimse ag ligean orm,
An tIndiach sa chomarclann, sa gheiteo an fear gorm.
Ar nós a bheith sa bhaile is tú ag iarraidh éalú
An mhiúil is í sa stalla, is í ag iarraidh éalú,
Tá tú istigh i ngeiteo agus fanfaidh tú ann arú.
Ní chuirfinn an dubh ina gheal oraibh, ná déan gáire fúm
Táthar ag faire orainn, ná déan gáire fúm
Ag faire ar ár ndroim, sea, ar a leagfaidh siad an úim.
Bíodh ciall agaibh, a chairde, amach linn as an gcampa
Nílimse ag magadh, amach linn as an gcampa
Mar tá fear ansin is é réidh lenár mbrandáil lena stampa.
