Uair amháin bhí coillte ann agus níor le héinne iad.
Cormac McCarthy
Chuardaíos riamh is choíche
is d’éiríos as ansan
is sheasas caol díreach
i m’fhear go ciúin
os comhair na Gréine amach
is í ag dreapadh
na spéire anonn ar maidin.
Gheal an ghaois ionam
arís is arís eile
is líon m’aigne
An oíche shamhraidh seo
is bunadh an tí ina luí
sa doras a fágadh ar leathadh sa dorchadas
seasann an ghealach
glan gan néal
Le laethanta beaga anuas
ní fhéadfainn a rá gur ainnis í
an ainnise
mar braithim de dheasca an dobróin
nach mothaím fiú an dobrón níos mó
Ní heol dom ach doras i mbéal doircheachta.
Lasmuigh, seanfhearsaidí agus fonsaí rotha ag meirgiú;
Laistigh, clingeadh dúir oird ar inneoin,
Spréacharnach ag leathadh gan choinne
Nó siosarnach an chrú nua in uisce ag cruachan.
Ní foláir nó tá an inneoin áit éigin sa lár,
Smutach mar aonbheannach. cearnógach ina tóin,
Suite ansiúd dobhogtha; altóir
Ar a n-ídíonn sé é féin i gcruth is i gceol.
Uaireanta, faoina naprún leathair, ribí ina shrón,
Luíonn ar an ursain, cuimhníonn ar ghliotram
Crúb áit a scalann trácht ina shraitheanna;
Ligeann cnead as agus isteach leis, plab, smeach,
Chun fíoriarann a leathnú, an treifid a shéideadh.
cad a chosnódh
leathphionta de?
péarlaí drúchta
.一升でいくらが物ぞ露の玉
isshô de ikura ga mono zo tsuyu no tama